سخن روز:
دنیا محل گذر است نه محل قرار حضرت علی (علیه السلام)

دیوان شمس تبریزی مولوی - شعر 38

تعداد ابیات: 13  نوع شعر: غزل رستم ازین نفس و هوا زنده بلا مرده بلازنده و مرده وطنم نیست بجز فضل خدا رستم ازین بیت و غزل ای شه و سلطان ازلمفتعلن مفتعلن مفتعلن کشت مرا قافیه و مغلطه را گو همه سیلاب ببرپوست بود پوست بود درخور مغز شعرا ای خمشی مغز منی پرده آن نغز منیکمتر فضل خمشی کش نبود خوف و رجا برده ویران نبود عشر زمین کوچ و قلانمست و خرابم مطلب در سخنم نقد و خطا تا که خرابم نکند کی دهد آن گنج به منتا که به سیلم ندهد کی کشدم بحر عطا مرد سخن را چه خبر از خمشی همچو شکرخشک چه داند چه بود ترلللا ترلللا آینه ام آینه ام مرد مقالات نه امدیده شود حال من ار چشم شود گوش شما دست فشانم چو شجر چرخ زنان همچو قمرچرخ من از رنگ زمین پاکتر از چرخ سما عارف گوینده بگو تا که دعای تو کنمچونک خوش و مست شوم هر سحری وقت دعا دلق من و خرقه من از تو دریغی نبودوانک ز سلطان رسدم نیم مرا نیم ترا از کف سلطان رسدم ساغر و سغراق قدمچشمه خورشید بود جرعه او را چو گدا من خمشم خسته گلو عارف گوینده بگوزانک تو داود دمی من چو کهم رفته ز جا

[ابیات]
[بازگشت به صفحه قبل]

[Print Preview]